In het Herinneringscentrum Kamp Westerbork vertellen we de verhalen van meer dan honderdduizend Joden en Sinti en Roma die vanuit Nederland naar vernietigings- en concentratiekampen werden gedeporteerd. Ook de naoorlogse functies van de historische plek komen aan bod.

Kamp Westerbork bestaat sinds 1939 en heeft door de jaren heen verschillende functies gehad. Ontdek hieronder welke dit waren.

Vanaf 1942 begonnen de nazi’s met de deportaties van voornamelijk Joden uit heel Europa naar vernietigingskampen in het Oosten. Dit had gevolgen voor kamp Westerbork. Het werd uitgebreid met een groot aantal barakken en kleinere gebouwen. Op 1 juli werd het kamp aangewezen als Polizeiliches Judendurchgangslager. Er werden prikkeldraadomheiningen en zeven wachttorens geplaatst. 

Door&shy;gangs&shy;kamp

Doorgangskamp

Toen vanaf 1938 de situatie voor Joden in Duitsland steeds gevaarlijker werd, vluchtten velen van hen naar Nederland. Om deze stroom mensen te reguleren, besloot de regering een centraal vluchtelingenkamp op te richten. Een stuk braakliggend terrein aan de rand van Westerbork bleek een geschikte locatie.  In augustus 1939 werd begonnen met de bouw van de barakken, in oktober van datzelfde jaar kwamen de eerste bewoners aan. 

Vluch&shy;te&shy;lin&shy;gen&shy;kamp

Vluchtelingenkamp

Tussen 24 april 1945 en 1 december 1948 was kamp Westerbork een interneringskamp voor NSB’ers, SS’ers en andere personen, die van samenwerking met de nazi’s werden verdacht. Op het moment dat de eerste geïnterneerden het kamp betraden, werd Westerbork nog door ongeveer 850 bevrijde Joden bewoond.  

In&shy;ter&shy;ne&shy;rings&shy;kamp

Interneringskamp

In 1949 nam het Ministerie van Oorlog kamp Westerbork tijdelijk over. De dekolonisatieoorlog in het voormalige Nederlands-Indië was in volle gang, met als gevolg een groot gebrek aan militaire kampementen in Nederland. Westerbork werd een opleidingskamp voor soldaten, die onder meer naar Nederlands-Indië zouden vertrekken.  

Mi&shy;li&shy;tair kamp

Militair kamp

De meeste Indische Nederlanders hadden de oorlog in Japanse interneringskampen doorgebracht.  Velen van hen voelden zich na de bevrijding niet meer veilig en besloten noodgedwongen naar Nederland te vertrekken. Als opvanglocaties werd gekozen voor een aantal kampen die in de oorlog door de nazi’s waren gebruikt, zoals kamp Westerbork. De locaties werden anders genoemd: voortaan waren het ‘woonoorden’ en ‘opvangcentra’. Westerbork werd ‘De Schattenberg’ genoemd.   

Re&shy;pa&shy;tri&shy;ë&shy;rings&shy;kamp

Repatriëringskamp

Vanaf 1951 werd het voormalige kamp een woonoord voor enkele duizenden Molukkers. KNIL-militairen en hun gezinnen zouden hier tijdelijk gehuisvest worden, omdat de situatie voor hen door de onafhankelijkheidsstrijd op de Molukken gevaarlijk werd. De laatste bewoners vertrokken uiteindelijk in 1971.   

Schat&shy;ten&shy;berg

Schattenberg

Hoe ervaar je iets dat niet meer bestaat? Het terrein van het voormalige kamp Westerbork heeft sinds het begin van de jaren zeventig verschillende aanpassingen ondergaan om de historische plek herkenbaarder te maken. In 1983 opende koningin Beatrix officieel het Herinneringscentrum.   

Plek van her&shy;in&shy;ne&shy;ring

Plek van herinnering

Het kamp door de jaren heen

Dit verhaal werd opgetekend door conservator Guido Abuys. Meer over de familie Enthoven is te vinden in het boek Kroniek van het geslacht Enthoven (Zutphen 1991).&nbsp;

Het is 23 mei 1945. Henriette Enthoven-van Lier schrijft vanuit Mont Pèlerin in Zwitserland een brief aan haar familie, waarin ze terugkijkt naar het transport van kamp Westerbork naar Theresienstadt en haar aankomst in dit getto.

"Ik werd met enige kennissen in een bananenwagen gestopt..."

Gerdien Verschoor was tussen 2019 en 2022 de directeur van Herinneringscentrum Kamp Westerbork. Dit verhaal publiceerde zij op haar <a href="https://gerdienverschoor.wordpress.com/2019/02/07/het-treinbord/#more-3294">eigen website</a>.

Het moet ergens in de jaren negentig geweest zijn: het was na de Wende en ik werkte bij de Nederlandse Ambassade in Warschau. Alles in Polen veranderde. Als attaché voor pers- en culturele zaken richtte ik me niet alleen op pers en cultuur, maar ook op de historische en maatschappelijke onderwerpen die in die periode actueel waren. Vele musea en historische instituten maakten een transitie door: nu Polen het communisme van zich had afgeschud, konden vele verhalen eindelijk op een andere manier verteld worden.

Het treinbord

Dit verhaal, geschreven door conservator Guido Abuys, werd in 2018 als column gepubliceerd op de website van het Herinneringscentrum Kamp Westerbork.&nbsp;

Een houten beeldje van een jongen van een jaar of twaalf, gekleed in een blouse, korte broek, hoge sokken en wandelschoenen. Op het voetstuk zijn de initialen E.B. ingekrast en is het jaar 1941 duidelijk zichtbaar. Het beeldje zou geschonken zijn aan Jacques Schol, directeur van het Centraal Vluchtelingenkamp Westerbork.&nbsp;

Een jongen vereeuwigd in hout

In juni 2025 verscheen Sprekende stenen. Stolpersteine in Zwolle, een publicatie waarin de verhalen van Joodse inwoners van Zwolle worden belicht. Ook voor het gezin Caneel, dat voor hun deportatie aan de Vispoortenplas 10 woonde, zijn struikelstenen gelegd.&nbsp;

Carolina Caneel-Bamberg, haar man Salomon Caneel en hun zoontje Mozes “Max” Caneel werden begin oktober 1942 vanuit Zwolle naar kamp Westerbork gebracht. Het was in die dagen overvol in het kamp: door de ontruiming van de Joodse werkkampen en de razzia’s waarbij de familieleden van de Joodse dwangarbeiders werden opgehaald, kwamen er zo’n 12.000 personen naar het kamp. In een brief aan vriendin Janny Bosman schrijft Carolina over de chaotische situatie en de onwetendheid over hun verdere lot. Ook vraagt ze om een paar hoge schoenen of laarsjes in maat 26 voor zoontje Max en een stel dekens, want die zijn ze inmiddels kwijtgeraakt.&nbsp;

"Onze Max is een reuzelieve schat..."

Onze collecties in beeld

Westerbork Digitaal

We zijn druk bezig met het toevoegen en aanvullen van informatie op deze website. We voegen dagelijks nieuwe collectiestukken toe en vullen persoonsgegevens aan, dus kom zeker nog eens terug!

Platform in ontwikkeling

Op deze pagina vind je een overzicht van verhalen over kamp Westerbork. Zo kun je meer te weten komen over personen die in het kamp gevangen zaten of over objecten uit onze collecties. Ook bieden we themaverhalen aan en laten we zien welke locaties in Nederland, direct of indirect, een verbinding hebben met kamp Westerbork. 

Verhalen

Leo Meijer werd op 25 juli 1935 in Zwijndrecht geboren als enig kind van Herman Izaäk Meijer en Charlotte Rozeboom. Leo groeide op aan het Veerplein in Zwijndrecht, boven de apotheek van zijn vader. Toen Leo zes jaar geworden was, ging hij naar de openbare lagere school van het dorp. Niet voor lang, want begin 1942 mochten hij en de andere Joodse kinderen van de Duitse bezetter niet meer naar deze school. Er werd toen in Dordrecht een klasje gevormd voor de Joodse kinderen.&nbsp; In de herfst van 1942 is het gezin Meijer van huis gehaald en samen met 17 andere joden uit Zwijndrecht met de trein vervoerd naar het Centraal Station in Amsterdam. Vandaar moesten ze lopen naar de Hollandsche Schouwburg. Op 11 november 1942 wordt het gezin Meijer in kamp Westerbork geregistreerd. Vader Herman kon in het kamp aan de slag als apotheker, daarom is het gezin Meijer bijna twee jaar in kamp Westerbork gebleven. Op 4 september 1944 is Leo met zijn ouders op transport gesteld naar Theresienstadt. Leo en zijn moeder zijn op 4 oktober 1944 doorgevoerd naar Auschwitz, waar moeder en zoon na aankomst zijn vermoord. Vader Herman werd op 29 september 1944 doorgevoerd naar Auschwitz, waar hij werd geselecteerd om te werken en zo uiteindelijk wist te overleven.&nbsp; zie ook https://westerborkportretten.nl/westerborkportretten/leo-meijer

Een pagina uit het poëziealbum van Gisela Müller. Op deze pagina is een gedicht geschreven door Alfred Walter (1913-1945). Datum: 1942-04-28 Plaats: Westerbork, kamp (Centraal Vluchtelingenkamp-)&nbsp;

Een pagina uit het poëziealbum van Gisela Müller. Op deze pagina is een gedicht geschreven door Alfred Walter (1913-1945). Datum: 1942-04-28 Plaats: Westerbork, kamp (Centraal Vluchtelingenkamp-)&nbsp;

Gedicht uit het poëziealbum van Gisela Müller geschreven door Alfred Walter

Van: Timmenga-Hiemstra, Mevr. Aan: Plaats: Vught Datum: 1944 Onderwerp: bericht dat Meijer Stad is overgebracht naar Vught met het verzoek om hem een pakket te sturen

Van: Timmenga-Hiemstra, Mevr. Aan: Plaats: Vught Datum: 1944 Onderwerp: bericht dat Meijer Stad is overgebracht naar Vught met het verzoek om hem een pakket te sturen

Brief van mevrouw Timmenga-Hiemstra betreffende Meijer Stad

Plaatsen in kamp Westerbork

Barak 3

Situatie van het woonoord op 1 april 1968 Schattenberg Schaal: 1:1000 Datum: 1968-04-02 Overgang Schattenberg - Radiosterrenwacht

Situatie van het woonoord op 1 april 1968 Schattenberg Schaal: 1:1000 Datum: 1968-04-02 Overgang Schattenberg - Radiosterrenwacht

Plattegrond van het woonoord Schattenberg en de telescopen van de Radiosterrenwacht

Foto van de barakken van het Rijkswerkkamp Steenwijkerdiep.&nbsp; Dit was een werkverschaffingskamp in de jaren '30.&nbsp;

Foto van de barakken van het Rijkswerkkamp Steenwijkerdiep.&nbsp; Dit was een werkverschaffingskamp in de jaren '30.&nbsp;

Foto van het werkkamp Steenwijkerdiep

Opgedragen aan Mej. K. Polak door H. Lam Ter gelegenheid van het te kort aan thee in december 1918.

Opgedragen aan Mej. K. Polak door H. Lam Ter gelegenheid van het te kort aan thee in december 1918.

Gedicht voor Mej. K. Polak van H. Lam

Van: van Dam, Abraham Aan: van Dam, Joseph Plaats: de trein (poststempel Zwolle) Datum: 1943-06-20 Onderwerp: opgehaald en op weg naar kamp Westerbork.

Van: van Dam, Abraham Aan: van Dam, Joseph Plaats: de trein (poststempel Zwolle) Datum: 1943-06-20 Onderwerp: opgehaald en op weg naar kamp Westerbork.

Briefkaart van Abraham van Dam aan zijn broer Joseph en diens gezin vanuit de trein op weg naar kamp Westerbork

Van: Krammer, H. Aan: (van Dijk), Bram, vrouw en ouders Plaats: Westerbork, kamp Datum: 1943-03-03 Onderwerp: over vriendschap en waardering ervoor; over pakketjes; zijn oudste zoon zit ook in het graafwerk; dagindeling; graag een pakje; ‘de dinsdagmorgens zijn hier vreselijke uren, want dan gaan de mensen door en bekruipt de angst ons ook steeds’; tot nog toe nog steeds de dans ontsprongen; daarom de vraag een pakketje direct te verzenden, dan hebben ze het op de maandag nog..; zijn vrouw en kinderen houden zich goed, doch verlangen ze naar hun eigen oude omgeving…

Van: Krammer, H. Aan: (van Dijk), Bram, vrouw en ouders Plaats: Westerbork, kamp Datum: 1943-03-03 Onderwerp: over vriendschap en waardering ervoor; over pakketjes; zijn oudste zoon zit ook in het graafwerk; dagindeling; graag een pakje; ‘de dinsdagmorgens zijn hier vreselijke uren, want dan gaan de mensen door en bekruipt de angst ons ook steeds’; tot nog toe nog steeds de dans ontsprongen; daarom de vraag een pakketje direct te verzenden, dan hebben ze het op de maandag nog..; zijn vrouw en kinderen houden zich goed, doch verlangen ze naar hun eigen oude omgeving…

Brief van H. Krammer aan Bram, vrouw en anderen vanuit kamp Westerbork

Van: Beekman, Mozes en Hanna Aan: kinderen en kleinkinderen Plaats: Amsterdam (of Westerbork, kamp) Datum: 1943-06-04 Onderwerp: nog in Westerbork, maar voor hoe lang nog?; vader werkt in de keuken en moeder in de binnendienst; bij de dokter geweest in de hoop extra eten te krijgen als suikerpatiënt; over de familie Wolf, hun jongste kind ligt met kinkhoest het ziekenhuis, waardoor het gezin nog vrijstelling van transport heeft; barak nummer 55…

Van: Beekman, Mozes en Hanna Aan: kinderen en kleinkinderen Plaats: Amsterdam (of Westerbork, kamp) Datum: 1943-06-04 Onderwerp: nog in Westerbork, maar voor hoe lang nog?; vader werkt in de keuken en moeder in de binnendienst; bij de dokter geweest in de hoop extra eten te krijgen als suikerpatiënt; over de familie Wolf, hun jongste kind ligt met kinkhoest het ziekenhuis, waardoor het gezin nog vrijstelling van transport heeft; barak nummer 55…

Brief van Mozes en Hanna Beekman-Brilleslijper aan hun kinderen en kleinkinderen vanuit Amsterdam

Van: Houtvester&nbsp; Aan: Directie Staatsbosbeheer&nbsp; Plaats: Assen&nbsp; Datum: 1951-01-18&nbsp; Onderwerp: crematorium te Westerbork, bestemming van het gebouw; monument of afbraak.

Van: Houtvester&nbsp; Aan: Directie Staatsbosbeheer&nbsp; Plaats: Assen&nbsp; Datum: 1951-01-18&nbsp; Onderwerp: crematorium te Westerbork, bestemming van het gebouw; monument of afbraak.

RozaStodel

Roza
Stodel