In het Herinneringscentrum Kamp Westerbork vertellen we de verhalen van meer dan honderdduizend Joden en Sinti en Roma die vanuit Nederland naar vernietigings- en concentratiekampen werden gedeporteerd. Ook de naoorlogse functies van de historische plek komen aan bod.

Kamp Westerbork bestaat sinds 1939 en heeft door de jaren heen verschillende functies gehad. Ontdek hieronder welke dit waren.

Vanaf 1942 begonnen de nazi’s met de deportaties van voornamelijk Joden uit heel Europa naar vernietigingskampen in het Oosten. Dit had gevolgen voor kamp Westerbork. Het werd uitgebreid met een groot aantal barakken en kleinere gebouwen. Op 1 juli werd het kamp aangewezen als Polizeiliches Judendurchgangslager. Er werden prikkeldraadomheiningen en zeven wachttorens geplaatst. 

Door&shy;gangs&shy;kamp

Doorgangskamp

Toen vanaf 1938 de situatie voor Joden in Duitsland steeds gevaarlijker werd, vluchtten velen van hen naar Nederland. Om deze stroom mensen te reguleren, besloot de regering een centraal vluchtelingenkamp op te richten. Een stuk braakliggend terrein aan de rand van Westerbork bleek een geschikte locatie.  In augustus 1939 werd begonnen met de bouw van de barakken, in oktober van datzelfde jaar kwamen de eerste bewoners aan. 

Vluch&shy;te&shy;lin&shy;gen&shy;kamp

Vluchtelingenkamp

Tussen 24 april 1945 en 1 december 1948 was kamp Westerbork een interneringskamp voor NSB’ers, SS’ers en andere personen, die van samenwerking met de nazi’s werden verdacht. Op het moment dat de eerste geïnterneerden het kamp betraden, werd Westerbork nog door ongeveer 850 bevrijde Joden bewoond.  

In&shy;ter&shy;ne&shy;rings&shy;kamp

Interneringskamp

In 1949 nam het Ministerie van Oorlog kamp Westerbork tijdelijk over. De dekolonisatieoorlog in het voormalige Nederlands-Indië was in volle gang, met als gevolg een groot gebrek aan militaire kampementen in Nederland. Westerbork werd een opleidingskamp voor soldaten, die onder meer naar Nederlands-Indië zouden vertrekken.  

Mi&shy;li&shy;tair kamp

Militair kamp

De meeste Indische Nederlanders hadden de oorlog in Japanse interneringskampen doorgebracht.  Velen van hen voelden zich na de bevrijding niet meer veilig en besloten noodgedwongen naar Nederland te vertrekken. Als opvanglocaties werd gekozen voor een aantal kampen die in de oorlog door de nazi’s waren gebruikt, zoals kamp Westerbork. De locaties werden anders genoemd: voortaan waren het ‘woonoorden’ en ‘opvangcentra’. Westerbork werd ‘De Schattenberg’ genoemd.   

Re&shy;pa&shy;tri&shy;ë&shy;rings&shy;kamp

Repatriëringskamp

Vanaf 1951 werd het voormalige kamp een woonoord voor enkele duizenden Molukkers. KNIL-militairen en hun gezinnen zouden hier tijdelijk gehuisvest worden, omdat de situatie voor hen door de onafhankelijkheidsstrijd op de Molukken gevaarlijk werd. De laatste bewoners vertrokken uiteindelijk in 1971.   

Schat&shy;ten&shy;berg

Schattenberg

Hoe ervaar je iets dat niet meer bestaat? Het terrein van het voormalige kamp Westerbork heeft sinds het begin van de jaren zeventig verschillende aanpassingen ondergaan om de historische plek herkenbaarder te maken. In 1983 opende koningin Beatrix officieel het Herinneringscentrum.   

Plek van her&shy;in&shy;ne&shy;ring

Plek van herinnering

Het kamp door de jaren heen

Dit verhaal werd opgetekend door conservator Guido Abuys. Meer over de familie Enthoven is te vinden in het boek Kroniek van het geslacht Enthoven (Zutphen 1991).&nbsp;

Het is 23 mei 1945. Henriette Enthoven-van Lier schrijft vanuit Mont Pèlerin in Zwitserland een brief aan haar familie, waarin ze terugkijkt naar het transport van kamp Westerbork naar Theresienstadt en haar aankomst in dit getto.

"Ik werd met enige kennissen in een bananenwagen gestopt..."

Gerdien Verschoor was tussen 2019 en 2022 de directeur van Herinneringscentrum Kamp Westerbork. Dit verhaal publiceerde zij op haar <a href="https://gerdienverschoor.wordpress.com/2019/02/07/het-treinbord/#more-3294">eigen website</a>.

Het moet ergens in de jaren negentig geweest zijn: het was na de Wende en ik werkte bij de Nederlandse Ambassade in Warschau. Alles in Polen veranderde. Als attaché voor pers- en culturele zaken richtte ik me niet alleen op pers en cultuur, maar ook op de historische en maatschappelijke onderwerpen die in die periode actueel waren. Vele musea en historische instituten maakten een transitie door: nu Polen het communisme van zich had afgeschud, konden vele verhalen eindelijk op een andere manier verteld worden.

Het treinbord

Dit verhaal, geschreven door conservator Guido Abuys, werd in 2018 als column gepubliceerd op de website van het Herinneringscentrum Kamp Westerbork.&nbsp;

Een houten beeldje van een jongen van een jaar of twaalf, gekleed in een blouse, korte broek, hoge sokken en wandelschoenen. Op het voetstuk zijn de initialen E.B. ingekrast en is het jaar 1941 duidelijk zichtbaar. Het beeldje zou geschonken zijn aan Jacques Schol, directeur van het Centraal Vluchtelingenkamp Westerbork.&nbsp;

Een jongen vereeuwigd in hout

In juni 2025 verscheen Sprekende stenen. Stolpersteine in Zwolle, een publicatie waarin de verhalen van Joodse inwoners van Zwolle worden belicht. Ook voor het gezin Caneel, dat voor hun deportatie aan de Vispoortenplas 10 woonde, zijn struikelstenen gelegd.&nbsp;

Carolina Caneel-Bamberg, haar man Salomon Caneel en hun zoontje Mozes “Max” Caneel werden begin oktober 1942 vanuit Zwolle naar kamp Westerbork gebracht. Het was in die dagen overvol in het kamp: door de ontruiming van de Joodse werkkampen en de razzia’s waarbij de familieleden van de Joodse dwangarbeiders werden opgehaald, kwamen er zo’n 12.000 personen naar het kamp. In een brief aan vriendin Janny Bosman schrijft Carolina over de chaotische situatie en de onwetendheid over hun verdere lot. Ook vraagt ze om een paar hoge schoenen of laarsjes in maat 26 voor zoontje Max en een stel dekens, want die zijn ze inmiddels kwijtgeraakt.&nbsp;

"Onze Max is een reuzelieve schat..."

Onze collecties in beeld

Westerbork Digitaal

We zijn druk bezig met het toevoegen en aanvullen van informatie op deze website. We voegen dagelijks nieuwe collectiestukken toe en vullen persoonsgegevens aan, dus kom zeker nog eens terug!

Platform in ontwikkeling

Op deze pagina vind je een overzicht van verhalen over kamp Westerbork. Zo kun je meer te weten komen over personen die in het kamp gevangen zaten of over objecten uit onze collecties. Ook bieden we themaverhalen aan en laten we zien welke locaties in Nederland, direct of indirect, een verbinding hebben met kamp Westerbork. 

Verhalen

Bewijs van crematie&nbsp; Datum: 30-06-1943 Nr. 383 De Ambtenaar van den Burgerlijken Stand in het Lager Westerbork verklaart, er van kennis te hebben genomen, dat het lijk van: Messcher, Martha geb. 25-10-42 overleden te Westerbork op 24-06-1943 op 25-06-1943 is gecremeerd.

Bewijs van crematie&nbsp; Datum: 30-06-1943 Nr. 383 De Ambtenaar van den Burgerlijken Stand in het Lager Westerbork verklaart, er van kennis te hebben genomen, dat het lijk van: Messcher, Martha geb. 25-10-42 overleden te Westerbork op 24-06-1943 op 25-06-1943 is gecremeerd.

Bewijs van crematie in kamp Westerbork betreffende Martha Messcher

Van: Davidsohn-Asscher, J. Aan: Fise-Thalen (?) Plaats: Westerbork, kamp, barak 63 Datum: 1943-08-08 Onderwerp: dank voor een pakketje; het weer is goed geweest, warm, sinds twee dagen regen; …

Van: Davidsohn-Asscher, J. Aan: Fise-Thalen (?) Plaats: Westerbork, kamp, barak 63 Datum: 1943-08-08 Onderwerp: dank voor een pakketje; het weer is goed geweest, warm, sinds twee dagen regen; …

Briefkaart van Johanna Davidsohn-Asscher vanuit kamp Westerbork

Bewijs van crematie Datum: 13-05-1943 Nr. 218 De Ambtenaar van den Burgerlijken Stand in het Lager Westerbork verklaart, er van kennis te hebben genomen, dat het lijk van: Waterman, Anna geb. 14-11-42 overleden te Westerbork op 22-04-1943 op: 27-04-1943 is gecremeerd.

Bewijs van crematie Datum: 13-05-1943 Nr. 218 De Ambtenaar van den Burgerlijken Stand in het Lager Westerbork verklaart, er van kennis te hebben genomen, dat het lijk van: Waterman, Anna geb. 14-11-42 overleden te Westerbork op 22-04-1943 op: 27-04-1943 is gecremeerd.

Bewijs van crematie in kamp Westerbork betreffende Anna Waterman

Van: Heijman-Levie, N. &nbsp; Aan: Lackrooy, Fam.&nbsp; Plaats: Westerbork, kamp&nbsp; Datum: 1943-04-09&nbsp; Onderwerp: schrijfdag, pakket ontvangen, kleding, vraag om handdoeken en theedoeken.

Van: Heijman-Levie, N. &nbsp; Aan: Lackrooy, Fam.&nbsp; Plaats: Westerbork, kamp&nbsp; Datum: 1943-04-09&nbsp; Onderwerp: schrijfdag, pakket ontvangen, kleding, vraag om handdoeken en theedoeken.

Briefkaart van N. Heijman-Levie aan familie Lackrooy vanuit kamp Westerbork

Walter, Hazo en Marietje (Sinca) Weiss op het boerenbedrijf van Joh. Kuiper te Witteveen Kuiper had twee Sinti-families naar zijn bedrijf over geplaatst van kamp Eursinge. Het was bij hem veiliger en er was genoeg voedsel. Ze hielpen hem bij de aardappeloogst. 's Avonds werd in de schuur muziek gemaakt en werd er gedanst met vrienden en bekenden uit de omgeving. Kort voor hun deportatie naar kamp Westerbork werden de twee families door de NSB gedwongen terug te keren naar Eursinge.

Walter, Hazo en Marietje (Sinca) Weiss op het boerenbedrijf van Joh. Kuiper te Witteveen Kuiper had twee Sinti-families naar zijn bedrijf over geplaatst van kamp Eursinge. Het was bij hem veiliger en er was genoeg voedsel. Ze hielpen hem bij de aardappeloogst. 's Avonds werd in de schuur muziek gemaakt en werd er gedanst met vrienden en bekenden uit de omgeving. Kort voor hun deportatie naar kamp Westerbork werden de twee families door de NSB gedwongen terug te keren naar Eursinge.

Walter, Hazo en Marietje Weiss op het boerenbedrijf van Joh. en Peter Kuiper te Witteveen

Foto van Hazo en Marietje (Sinca) op het terrein van boer Joh. Kuiper bij Witteveen. Kuiper had twee Sinti-families naar zijn bedrijf over geplaatst van kamp Eursinge. Het was bij hem veiliger en er was genoeg voedsel. Ze hielpen hem bij de aardappeloogst. 's Avonds werd in de schuur muziek gemaakt en werd er gedanst met vrienden en bekenden uit de omgeving. Kort voor hun deportatie naar kamp Westerbork werden de twee families door de NSB gedwongen terug te keren naar Eursinge.

Foto van Hazo en Marietje (Sinca) op het terrein van boer Joh. Kuiper bij Witteveen. Kuiper had twee Sinti-families naar zijn bedrijf over geplaatst van kamp Eursinge. Het was bij hem veiliger en er was genoeg voedsel. Ze hielpen hem bij de aardappeloogst. 's Avonds werd in de schuur muziek gemaakt en werd er gedanst met vrienden en bekenden uit de omgeving. Kort voor hun deportatie naar kamp Westerbork werden de twee families door de NSB gedwongen terug te keren naar Eursinge.

Foto van Hazo en Marietje (Sinca) op het terrein van boer Joh. Kuiper bij Witteveen

Kwitantie voor Heinz Wohl in verband met het versturen van een verslag naar het RIOD. Het betreft een verslag over het dagelijkse leven in kamp Westerbork in 1942. Het verslag rondde hij af in augustus 1943&nbsp;

Kwitantie voor Heinz Wohl in verband met het versturen van een verslag naar het RIOD. Het betreft een verslag over het dagelijkse leven in kamp Westerbork in 1942. Het verslag rondde hij af in augustus 1943&nbsp;

Kwitantie voor Heinz Wohl in verband met het versturen van zijn verslag naar het RIOD

Algemeen

Vragen over personen

Vragen over een onderwerp

Vragen over een foto, voorwerp of document

Veelgestelde vragen

Contact

Informatie uit andere archieven

Colofon

Disclaimer

These are the things you will (and will not) find on this website

About this website

Wat staat er op deze website en wat (nog) niet?

Over deze website

Van: Acohen-de la Bella, Esther Aan: Acohen, Raphael Plaats: Westerbork, kamp Datum: 1943-12 Onderwerp: oorlog kan haar niets schelen, duurt toch voor haar te lang; ze moet 's morgens om 5.30 op. Ze houdt het niet vol. Ze is op van verdriet. Ze had gehoopt terug te gaan, maar dat gebeurd nooit…; stuur koffie; voor een sigaret krijgt ze een bekertje melk, dat is het enige wat haar wat opknapt….

Van: Acohen-de la Bella, Esther Aan: Acohen, Raphael Plaats: Westerbork, kamp Datum: 1943-12 Onderwerp: oorlog kan haar niets schelen, duurt toch voor haar te lang; ze moet 's morgens om 5.30 op. Ze houdt het niet vol. Ze is op van verdriet. Ze had gehoopt terug te gaan, maar dat gebeurd nooit…; stuur koffie; voor een sigaret krijgt ze een bekertje melk, dat is het enige wat haar wat opknapt….

Brief van Esther Acohen-de la Bella aan haar zoon vanuit kamp Westerbork

Van: Houtvester Assen&nbsp; Aan: Eerstaanwezend ingenieur der Genie in Groningen&nbsp; Plaats: Assen&nbsp; Datum: 1950-01-23&nbsp; Onderwerp: toekomen van de akte in verband met het huren van het kampterrein.

Van: Houtvester Assen&nbsp; Aan: Eerstaanwezend ingenieur der Genie in Groningen&nbsp; Plaats: Assen&nbsp; Datum: 1950-01-23&nbsp; Onderwerp: toekomen van de akte in verband met het huren van het kampterrein.

Brief van Houtvester Assen aan de Ingenieur der Genie in Groningen

Jannie van de Kar-Barend heeft in 1996 in een interview haar levensverhaal verteld. Het interview werd afgenomen door Mirjam Pinkhof, van de Nederlandse afdeling van het Ghetto Fighters' House Museum (Beit Lohamei Haghetaot) in Israël. De transcriptie van dat interview is hier te vinden: <a href="https://www.infocenters.co.il/gfh/multimedia/Files/Idea/%D7%A0%D7%9B%D7%A0%D7%A1%20012121.pdf#search=">https://www.infocenters.co.il/gfh/multimedia/Files/Idea/%D7%A0%D7%9B%D7%A0%D7%A1%20012121.pdf#search=</a>&nbsp;

Van: Broekema, Benjamin, Heiman Aan: Harrenstein, familie Plaats: Westerbork, Centraal Vluchtelingenkamp Datum: 1942-07-12 Onderwerp: in een soort barakkenstadje; van alles aanwezig; militaire leest; appel een paar keer per dag; indeling in (werk) groepen; schouwburg als synagoge ingericht; synagogedienst bijgewoond; vandaag een concert met Joodse musici; Joodse culturele commissie gevormd; vak als toneelschrijver weer oppakken; eten is rantsoenformaat, maar goed; slaapt drie hoog, tussen de balken; de stemming is goed; er zijn veel optimisten; alle leeftijden zijn in het kamp aanwezig van jongens van 15 tot mannen van 55; er wordt mondharmonica gespeeld, gekaart, gedamd; hoe een mens onder deze omstandigheden nog zo kan zijn…; SS-leiding; Nederlandse reservekapitein, directe leiding en marechaussee, waaronder plaatsgenoten R. Zuidema en Algra; de sirenes gaan voor het appel…

Van: Broekema, Benjamin, Heiman Aan: Harrenstein, familie Plaats: Westerbork, Centraal Vluchtelingenkamp Datum: 1942-07-12 Onderwerp: in een soort barakkenstadje; van alles aanwezig; militaire leest; appel een paar keer per dag; indeling in (werk) groepen; schouwburg als synagoge ingericht; synagogedienst bijgewoond; vandaag een concert met Joodse musici; Joodse culturele commissie gevormd; vak als toneelschrijver weer oppakken; eten is rantsoenformaat, maar goed; slaapt drie hoog, tussen de balken; de stemming is goed; er zijn veel optimisten; alle leeftijden zijn in het kamp aanwezig van jongens van 15 tot mannen van 55; er wordt mondharmonica gespeeld, gekaart, gedamd; hoe een mens onder deze omstandigheden nog zo kan zijn…; SS-leiding; Nederlandse reservekapitein, directe leiding en marechaussee, waaronder plaatsgenoten R. Zuidema en Algra; de sirenes gaan voor het appel…

Brief van B.H. Broekema aan de familie Harrenstein vanuit Centraal Vluchtelingenkamp Westerbork

Foto van bevrijdde politieke gevangenen in Grijpskerk Connie Polderman zit op de derde rij links naast de staande persoon Zij was als politiek gevangene in kamp Westerbork terecht gekomen. Ze kreeg en overall met het nummer 89. In de nacht van 11 op 12 april 1945 moest zijn met meer dan 100 andere vrouwen kamp Westerbork verlaten. Uiteindelijk werden ze bij Niezijl door hun bewakers verlaten en in Grijpskerk de dagen erna ondergebracht. met dit kledingstuk is zij ook huiswaarts (naar Zwolle) gekeerd.&nbsp; &nbsp;

Foto van bevrijdde politieke gevangenen in Grijpskerk Connie Polderman zit op de derde rij links naast de staande persoon Zij was als politiek gevangene in kamp Westerbork terecht gekomen. Ze kreeg en overall met het nummer 89. In de nacht van 11 op 12 april 1945 moest zijn met meer dan 100 andere vrouwen kamp Westerbork verlaten. Uiteindelijk werden ze bij Niezijl door hun bewakers verlaten en in Grijpskerk de dagen erna ondergebracht. met dit kledingstuk is zij ook huiswaarts (naar Zwolle) gekeerd.&nbsp;&nbsp;

Foto van bevrijdde politieke gevangenen in Grijpskerk

Bewijs van crematie Datum: 13-07-1943 Nr. 418 De Ambtenaar van den Burgerlijken Stand in het Lager Westerbork verklaart, er van kennis te hebben genomen, dat het lijk van: Friedberg, Marta geb. 12-10-77 overleden te Westerbork op 07-07-1943 op 12-07-1943 is gecremeerd.

Bewijs van crematie Datum: 13-07-1943 Nr. 418 De Ambtenaar van den Burgerlijken Stand in het Lager Westerbork verklaart, er van kennis te hebben genomen, dat het lijk van: Friedberg, Marta geb. 12-10-77 overleden te Westerbork op 07-07-1943 op 12-07-1943 is gecremeerd.

PaulGut

Paul
Gut